Nomaden

In de verte staan een vijftal bomen die ons schaduw kunnen geven. Daar zullen we middagmalen. De terreinwagen ploegt moeiteloos door het zand en houdt halt tussen twee mooie acaciabomen. Een paar honderd meter verder merk ik onverwachts enkele huizen die gemaakt zijn van takken, doeken, plastiek zeilen en riet, en ik ga ernaartoe.

Ik schat dat hier een drietal gezinnen samenwonen. Hier leven mensen van meerdere generaties samen. Het is onmiskenbaar dat dit echt arme mensen zijn die een semi-nomadisch leven leiden.  Ik vraag me af hoe lang deze mensen reeds hier wonen. Ik zou hen willen vragen wanneer ze denken om hier weer te vertrekken, en wat ze dan allemaal meenemen of achterlaten om naar hun volgende woonplaats te trekken.   De geitjes en minstens een tiental kinderen lopen overal tussendoor, en ik ben de attractie van de dag. Een van de kinderen trekt met een touw iets achter zich aan door het zand. Het is een plastiek oliebidon met op één zijde twee kleine stokken door. Op de beide uiteinden van de twee stokken  die door het bidon naar buiten steken is er telkens een zwart wieltje bevestigd dat uitgesneden is uit een rubberen band; een vrachtwagen. Een drietal vrouwen is aan het koken. In een grote metalen pot die op een houtvuur staat, pruttelt een bruingrijs geheel van vlees, beenderen en vet. Een oudere vrouw met een oranje-wit-zwart gestreept kleed roert nu met een metalen pollepel in de pot. Een man doet teken dat ik mag mee-eten, maar ik antwoord met gebaren dat ik ginder bij de bomen en de auto zal eten. Twee andere vrouwen staan voorovergebogen: in een grote metalen waskom zijn ze theeglaasjes aan het afwassen. Het afwaswater is geen centimeter diep en het is even bruin als de handen van de vrouwen. Na nog wat  begroetingen, een gebaren-babbel met een man, en nog wat gebaren-grapjes met de kinderen, ga ik in een boog terug naar de auto, de chauffeur en de medereizigers. Dan zie ik links van mij twee mannen die ook naar de auto gaan. Eén van hen heeft een roze thermosfles mee, de andere draagt een schaal met de afgewassen theeglaasjes. Na het drinken van de thee dragen we de lege thermoskan en de schaal met glaasjes terug. Ik bedank deze vriendelijke mensen met een stuk zeep en een T-shirt. Ik vraag me af wat de bestemming zal zijn van mijn T-shirt.

Fotoreeks josé lecoutere foto 5